8 ابزار مهم برای تبدیل‌شدن به یک والد ماهر

8 ابزار مهم برای تبدیل‌شدن به یک والد ماهر

یکی از مهم‌ترین مسائل برای والدین این است که یاد بگیرند از نیازهای فرزندشان لذت ببرند.اگر شب هنگام خواب پیش شما آمد و گفت می‌ترسم، خوشحال باشید که ترس خود را به شما ابراز کرده است.فرزندتان را به دلیل ترسش تحسین کنید و طرحی بریزید که احساس امنیت کند. از اعتماد او خوشحال باشید و محیطی ایجاد کنید که به او احساس امنیت بدهد تا این حس اعتماد ادامه پیدا کند.

دوست یابی در فرزندان

اهمیت دوست یابی در کودکان

اهمیت دوست یابی در کودکان

دوست‌یابی در کودکان یک موضوع مهم است که بسیاری از والدین و مربیان به آن توجه می‌کنند. در این مقاله، به بررسی اهمیت دوست یابی در کودکان، راه‌های تقویت مهارت‌های اجتماعی و دوست یابی در کودکان، و نکات مهم برای والدین و مربیان برای کمک به کودکان در فرآیند دوست یابی خواهیم پرداخت.

 

– دوست یابی در کودکان می‌تواند به رشد اجتماعی و عاطفی آن‌ها کمک کند.

– داشتن دوستان موثر در زندگی کودکان می‌تواند به افزایش اعتماد به نفس و خودباوری آن‌ها کمک کند.

– دوست یابی می‌تواند به کودکان کمک کند تا مهارت‌های اجتماعی خود را تقویت کنند.

 

راه‌های تقویت مهارت‌های اجتماعی و دوست یابی در کودکان:

– آموزش مهارت‌های ارتباطی: این شامل گفتگو، گوش دادن به دیگران، و حل اختلافات است.

– تشویق به شرکت در فعالیت‌های گروهی: فعالیت‌های گروهی مانند بازی‌های گروهی، ورزش و هنر می‌تواند به کودکان کمک کند تا دوستان جدید پیدا کنند.

– ارائه فرصت برای دیدار با دوستان: والدین و مربیان می‌توانند با فراهم کردن فرصت‌های دیدار با دوستان برای کودکان، آن‌ها را در فرآیند دوست یابی حمایت کنند.

 

نکات مهم برای والدین و مربیان:

– گوش دادن به نگرانی‌ها: والدین و مربیان باید به نگرانی‌ها و احساسات کودکان گوش دهند و آن‌ها را حمایت کنند.

– ارائه راهنمایی: والدین و مربیان باید به کودکان راهنمایی در مورد چگونگی برقراری روابط صحیح با دوستان خود ارائه دهند.

– تشویق به همکاری: تشویق کودکان به همکاری با دوستان و حل مسائل اجتماعی به صورت سازنده می‌تواند به آن‌ها در فرآیند دوست یابی کمک کند.

 

کلام آخر:

با توجه به این نکات، دوست یابی در کودکان یک فرآیند مهم است که نقش مهمی در رشد و توسعه اجتماعی آن‌ها دارد. این مقاله تأکید دارد که حمایت والدین و مربیان، آموزش مهارت‌های اجتماعی، و ارائه فرصت‌های مناسب برای دیدار با دوستان، می‌تواند به کودکان در فرآیند دوست یابی کمک کند.

Untitled design (25)

کنترل فرزندان چرا و چگونه؟

کنترل فرزندان چرا و چگونه؟

کنترل شدید فرزندان توسط والدین یک موضوع حساس است که ممکن است تأثیرات عمیقی بر رشد و توسعه روانی و اجتماعی کودکان داشته باشد. والدینی که به طور زیاد به کنترل فرزندان خود مشغول هستند، ممکن است از روابط سالم و صمیمی با فرزندان خود محروم شوند و باعث ایجاد مشکلات روانی و اجتماعی در آن‌ها شوند.
وقتی فرزندتان را تهدید می کنید که ” یا اتاقت رو تمیز می کنی یا حق استفاده از تبلت و گوشی رو نداری”
یا به او وعده می دهید که “اگر برای امتحان ریاضی ات درس بخوانی، برایت بستنی می‌خرم”
هر دو نفرتان می‌دانید چه کاری دارید می‌کنید؟
شما تلاش می‌کنید او را به کاری مجبور کنید که خودتان می‌خواهید؛ حتی اگر خواسته خود او چنین نباشد.
این ها نمونه‌هایی واضح و روشن از تلاش شما برای کنترل فرزندتان است.
بعضی از کنترل‌گری‌ها هم ظریف ترند:
مثل: “چرا باید هفت بار بخواهم کوله پشتی ات را سرجایش بگذاری؟”
“تو هیچ وقت حرفم را گوش نمی‌دهی”
“تو همیشه بی نظمی”
والدین چون می‌خواهند فرزند آن ها به گونه متفاوتی رفتار کنند، این جملات را به فرزندشان می‌گویند و امیدوارند که آن‌ها تغییر کنند و متاسفانه تنها تغییری که رخ می‌دهد،از بین رفتن حس پیوند و عاطفه بین فرزند و والدین است.

کنترلگری و اثرات آن

کنترل شدید والدین ممکن است منجر به کاستی در اعتماد به نفس و خودکارآمدی فرزندان شود. والدینی که به طور زیاد کودکان خود را کنترل می‌کنند، از آن‌ها انتظار زیادی داشته و فشار بیش از حدی بر روی آن‌ها وارد کنند. این موضوع می‌تواند منجر به اضطرابگری، افسردگی کردن و عدم رضایت از خود در فرزندان شود (عزت نفس پایین).

به علاوه، کنترل شدید والدین ممکن است باعث محدود شدن رشد شخصیتی و استقلال فرزندان شود. آن‌ها ممکن است نتوانند مهارت‌های اجتماعی، تصمیم‌گیری و حل مسئله را به صورت مستقل یاد بگیرند و در نتیجه، در برخورد با چالش‌های زندگی روزمره دچار مشکل شوند.
بیشترین هزینه ای که در این کنترل گری می دهند، تخریب رابطه آن ها با فرزندشان هست.

چه کنیم؟

برای جلوگیری از کنترل شدید فرزندان توسط والدین، والدین باید به فرزندان خود فضای مناسب برای رشد و توسعه فراهم کنند. آن‌ها باید به فرزندان خود اعتماد کرده و آن‌ها را در تصمیم‌گیری‌های خود حمایت کنند. همچنین، احترام به حقوق و نظرات فرزندان نقش مهمی در پرورش سالم آن‌ها دارد.

به علاوه، والدین باید به فرزندان خود اجازه دهند تا از خطاهای خود یاد بگیرند و از تجربیاتشان استفاده کنند. این روش‌ها می‌تواند به فرزندان کمک کند تا به شخصیت قوی‌تری دست پیدا کنند و به عضو سالم‌تری از جامعه تبدیل شوند.

تمرین عملی :

در حال حاضر با کدام روش ها فرزندتان را به صورت آشکار یا پنهان کنترل می‌کنید؟ فهرستی از آن‌ها تهیه کنید. پس از تکمیل فهرست، مشخص کنید کدام رفتارها را قصد دارید یک هفته متوقف کنید؟
سپس اتفاقات را در دفترچه ثبت کنید.
آیا متوجه تغییر رفتار فرزندتان شده‌اید؟

اگر برای انجام این تمرین عملی نیاز به کمک دارید، از یک متخصص و روانشناس کمک بگیرید.

 

علت افت تحصیلی دانش‌آموزان چیست؟

علت افت تحصیلی دانش‌آموزان چیست؟

علت افت تحصیلی دانش‌آموزان چیست؟

افت تحصیلی چیست؟ برخی از افراد افت تحصیلی را به معنای ناتوانی دانش‌آموز در یادگیری محتوای درسی می‌دانند .

قطعا این تصوری نادرست است؛ ناتوانی کودک در فراگیری بعضی از درس‌ها ممکن است از توانایی‌های ذهنی محدود و ضعیف ناشی شود در حالی که افت تحصیلی به معنای *تغییر* در میزان یادگیری و نزول از یک سطح بالا به سطح پایین در تحصیل می‌باشد.

برای جدا کردن این دو مساله، یعنی ناتوانی‌ها و افت تحصیلی، یک تعریف واضح از افت تحصیلی بیان می‌کنم:

افت تحصیلی به “کاهش عملکرد تحصیلی دانش‌آموز از سطحی رضایت‌بخش به سطحی نامطلوب گفته می‌شود” .

در واقع عبارت است از کم‌و‌کاست و نقص در فرایند تحصیلی طوری که قبلا این نقص مشاهده نمی‌شد.

با توجه به این تعریف  مقایسه وسنجش سطح عملکرد تحصیلی قبلی و فعلی دانش‌آموز بهترین شاخص از افت تحصیلی است.

‌‌فرض کنید که دانش‌آموزی در مدرسه دروس خود را به خوبی فرا می‌گیرد و حتی در بعضی درس‌ها بسیار موفق است. اما پس از مدتی سطح نمرات او کاهش می‌یابد. در اینجا برای معلم و اولیا این سوال پیش می‌آید که چه اتفاقی افتاده و علت این تغییر و کاهش نمرات چیست؟

افت تحصیلی دانش آموز یکی از مشکلاتی است که اگر به آن توجه نشود، گاهی موجب دلسردی و ترک تحصیل خواهد شد. هنگام مواجه شدن با افت تحصیلی در دانش آموزی، انگشت اتهام به سمت او نبرده و از او به عنوان شاگردی تنبل و بی انضباط یاد نکنید. دانش آموز حتما در شرایط خاصی قرار گرفته که چنین افت و کاهشی را در تحصیل مشاهده می‌کنید. مثلا ممکن است وضعیت آشفته و نا به سامان خانواده در آن نقش داشته باشند.

در این مقاله علل این مشکل را با هم بررسی کرده و راهکارهایی را ذکر می‌کنیم.

عوامل موثر بر افت تحصیلی

این عوامل را به طور خلاصه در ۳ قسمت بیان می‌کنم:

  1. عوامل فردی.
  2. عوامل مربوط به خانواده
  3. عوامل مربوط به مدرسه

۱. عوامل فردی

– عوامل فیزیولوژیکی و جسمی مانند ضعف در بینایی و شنوایی و غیره

– نداشتن هدف واقعی و عینی و روشن از تحصیل :

[بسیاری از دانش‌آموزان واقعا نمی‌دانند که چرا درس می‌خوانند، این درس‌ها چه کاربردی برای آن‌ها دارد، به دبیرستان که می روند نمی دانند به چه رشته و شغلی علاقمند هستند، استعداد تحصیلی و شغلی آن‌ها چیست و باید در چه مسیری حرکت کنند. بنابراین هدف مشخصی نیز برای ادامۀ تحصیل خود ندارند. همۀ این سوالات و پیدا نکردن پاسخ مناسب برای آن‌ها، به مرور زمان منجر به افت درسی آن‌ها می‌شود.]

عزت نفس و اعتماد به نفس پایین: این دو عامل در عملکرد تحصیلی بسیار تاثیر گذار هستند. اگر دانش آموز به دلایلی دچار ضعف در این دو مورد شود، در روند تحصیلی او مشکلاتی ایجاد می شود. مثلا شنیدن بازخوردهای منفی از اطرافیان، دیدن نقاط ضعف او ، نادیده گرفتن توانمندی‌هایش و…..

-نداشتن روش مطالعه صحیح برای دروس مختلف: این موضوع در تغییر سطح و رفتن به پایه بالاتر بسیار دیده می‌شود.

– عدم برنامه ریزی

 

۲. عوامل مربوط به خانواده

  – اختلافات خانوادگی: مانند داشتن خانواده‌ای آشفته ، طلاق فیزیکی یا روانی والدین ، وجود نامادری یا ناپدری و…

اختلاف فرزندان با خانواده بر سر مسائل مختلف. مثلا ممکن است والدین و فرزند بخاطر میزان دیدن تلویزیون یا استفاده از وسایل بازی الکترونیکی از جمله تبلت چالش پیدا کنند و بابت این مدام با هم بحث و دعوا داشته باشند.

– مراقبت‌های بیش از حد والدین و وابسته نمودن فرزندان به خود: در خانواده‌هایی که از ابتدا اجازه نمی‌دهند فرزندان به طور مستقل کارهایشان راانجام داده، مدام بالای سرشان هستند و همچنین نمی‌گذارند خودشان مشکلات‌شان را حل کنند، وقتی به دوران دبستان می‌رسند با همین روند ادامه می‌دهند و در بسیاری از موارد برای این که دانش‌آموز تکالیفش کامل باشد، بدون تکلیف به مدرسه نرود و با نتیجه کارش در مدرسه روبرو نشود ، مدام به او تذکر می‌دهند؛ همه ی این عوامل باعث ایجاد وابستگی فرزندان به والدین می‌شود.

– بی توجهی والدین به فرزند و اختصاص ندادن زمان کافی به او

– به کار بردن هفت رفتار مخربِ نابود کننده رابطه: سرزنش کردن – انتقاد کردن -غرزدن – مقایسه کردن با دیگری -تهدید کردن- تنبیه کردن – باج دادن

ببینید کجاها فرزندتان را سرزنش و انتقاد کردید، چقدر غر زدید، با دوستان و اطرافیانِ همسن و سال خودش مقایسه کردید ، چند بار تهدیدش کردید و به او گفتید دیگر دوستش ندارید!

بخاطر چه چیزهایی تنبیه اش کردید و در نهایت برای این که عملکرد درستی از نظر شما داشته باشد چند بار به او باج داده اید.

از خودتان بپرسید این انتخاب‌ها به شما کمک کرده و شما را به آن چه که می خواستید رسانده است؟! والدین عزیز، شما با این رفتارها عزت نفس فرزندتان را نشانه گرفته اید.

– مشکلات مالی خانواده و ناتوانی در تامین هزینه‌های تحصیلی دانش‌آموز

– بیماری یکی از اعضای خانواده

– کار کردن دانش‌آموز برای رفع احتیاجات خانواده

 

۳. عوامل مربوط به مدرسه

 

– رفتارهای نا مناسب عوامل اجرایی مدرسه مانند مدیر مدرسه، معاون ، معلم ها و مشاوران

– عدم مهارت معلم در برقراری ارتباط  :‌ سخت‌گیری بیش از حد معلم یا معلمان در کلاس،رفتار نامناسب معلم با دانش‌آموزان، توهین معلم به دانش آموز جلوی بقیه همکلاسی‌ها و سخت‌گیری در دادن نمره….

بدون شک مهم‌ترین عامل در جذب دانش آموزان به مدرسه و درس می تواند نحوۀ برقراری ارتباط معلم با آن‌ها و شیوه‌های تدریس‌اش باشد. برخی معلمان اگرچه که توانایی بالایی در تدریس دارند اما اطلاعات کافی در مورد نحوه ی برقراری ارتباط کیفی با دانش‌آموزان ندارند. برخی از آن‌ها نیز با صحبت‌ها و باورهای نادرست، انگیزۀ ادامه تحصیل و یادگیری را در شاگردان خود از بین می‌برند. [ مطالعه ی کتاب معلم مدرسه کیفی به معلمان گرامی پیشنهاد می‌شود.]

– تجربیات منفی دانش‌آموز در محیط مدرسه یا کلاس درس

– عدم ارتباط رضایت بخش با همکلاسی‌ها و معلمان

– کمبود امکانات آموزشی و رفاهی مدرسه

– برنامه‌های درسی و آموزشی نامناسب: علاوه بر نقش خانواده و مدرسه، جامعه، همسالان و نظام آموزشی نامناسب و مشکلات آموزش مجازی را نیز باید در افت تحصیلی در نظر گرفت. مشکلات اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و آموزشی موجود در جامعه منجر به ایجاد مشکلات زیادی در خانواده‌ها و مدارس می‌شود و همین مسائل وضعیت تحصیلی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. آموزش آنلاین(که به خصوص در دوران کرونا شایع شده بود) تاثیر زیادی بر افت تحصیلی دانش آموزان داشت.  نبود تعاملات در آموزش مجازی، استفاده روش‌های تدریس سنتی در  آموزش، عدم ابزارهای لازم برای نظارت کافی بر روی شاگردان از جمله آسیب‌های آموزش مجازی در کنار همۀ مزیت هایش است.

– راهکارهای موثر بر عدم کاهش افت تحصیلی دانش‌آموزان

۱.آموزش مهارت‌های زندگی و مدیریت زمان به دانش آموزان

این آموزش‌ها به آن‌ها کمک می‌کند تا از هدر رفتن وقت خود و اختصاص بیش از اندازه زمان به فضای مجازی، بازی‌های کامپیوتری و غیره جلوگیری کنند و با تنظیم شیوه رفتار خود در طول زندگی روزمره، به پیشرفت خود در زمینه های مختلف از جمله تحصیلی کمک کنند.

۲. مراجعه به یک روانشناس و مشاور تحصیلی

روانشناس از طریق برگزاری جلساتی با دانش آموز، والدین یا معلم او دلایل افت تحصیلی دانش‌آموز را پیدا کرده و به آن‌ها کمک می‌کند تا در کمترین زمان بتوانند موثرترین راه‌حل‌ها را برای حل مشکل خود پیدا کنند.

مشاور تحصیلی با مصاحبه و گرفتن آزمون‌هایی به دانش آموز کمک می‌کند تا توانمندی های خود را بشناسد، از این طریق عزت نفس و اعتمادبه‌نفس او تقویت شده، در نتیجه می تواند عملکرد بهتری از خود نشان دهد.

۳. والدین گرامی برای فرزندتان محیط امن و سالمی در خانه فراهم کنید.

رفتارهای پیوند دهنده رابطه [ حمایت، تشویق، گوش فرادادن، پذیرش، اعتماد، احترام، بحث و گفت و گو و حل اختلافات] را جایگزین هفت رفتار مخرب (در بالا ذکر شده)کنید.

فرزند شما اگر از خانه فراری شود ممکن است با افراد و عوامل خطرناکی در بیرون از خانه مواجه شود.

بخاطر نمره، درس خواندن و مسائل این چنین رابطه ی خود را نشانه نگیرید و تخریب نکنید.

شما وقتی می توانید روی فرزندتان اثرگذار باشید که رابطه مطلوبی با او داشته باشید.

 

کلام آخر

والدین و معلمان گرامی، نسبت به تغییرات روحی و رفتاری و کاهش غیر عادی نمرات دانش‌آموز یا صحبت‌های منفی او در رابطه با مدرسه و کلاس، ادامه تحصیل و همکلاسی هایش توجه کافی داشته باشید. به این ترتیب در صورت بروز مشکلات از جمله افت تحصیلی، می‌توانید به موقع اقدامات لازم را انجام دهید.

 

1

طلاق چه تاثیری بر سلامت روان فرزندتان می‌گذارد؟

طلاق چه تاثیری بر سلامت روان فرزندتان می‌گذارد؟

زوج‌هایی که تصمیم به جدایی می‌گیرند، اغلب به این دوراهی می‌رسند که آیا ماندن در این رابطه برای آن‌ها بهتر است یا ترک آن؟

به هر حال اگر با بررسی همه جوانب به این نتیجه رسیده‌اید که چاره‌ای جز طلاق ندارید، باید به موارد زیادی توجه کنید.

وقتی پای یک فرزند یا فرزندانی به زندگی باز شده است،مسائل مختلف مربوط به تربیت و زندگی آن‌ها را نیز در نظر بگیرید. برنامه‌ریزی و تلاش برای تربیت صحیح و فراهم کردن امکانات مورد نیاز برای فرزندان یکی از اقدامات اساسی و مهم است.

این را بدانید که کودکان با وجود دخیل نبودن در ازدواج و جدایی شما، اولین کسانی هستند که دچار آسیب می‌شوند. میزان آمادگی شما برای روبرو شدن با این مساله، آینده‌نگری، بالا بردن آگاهی شخصی درباره بهترین شیوه برخورد با فرزندان و …می‌تواند به شما کمک کند تا اوضاع را بهتر کنترل کرده و انتخاب‌های بهتری برای روبروشدن کودکان با این موضوع داشته باشید که می‌توانید توضیحات کامل‌تر را در این مقاله بخوانید.

چند عامل که اثرگذار است را ذکر می‌کنم؛

۱- تجربه ی احساس خشم 

بچه‌ها در اکثر مواقع احساس خشم را تجربه می‌کنند. در نتیجه طلاق، تمام دنیای آن‌ها دستخوش تغییر می‌شود. این در حالی است که آن‌ها تصمیم گیرنده هم نیستند.

این احساسات ممکن است ناشی از احساس رهاشدگی یا از دست دادن کنترل باشد. گاهی اوقات این احساس خشم را نسبت به خود دارند، زیرا در برخی موارد کودکان خود را مقصر طلاق والدین می‌دانند.

۲. از اجتماع کناره‌گیری می‌کنند.

یکی از تاثیرات روانی طلاق بر فرزندان این نکته است که ممکن است که کودک کاملا خجالتی یا مضطرب شود، در این مدت کودکان درگیر افکار و احساسات زیادی هستند یا در مورد مسائل مختلف، به نظر بی‌علاقه برسند.

ترس از موقعیت های اجتماعی مانند معاشرت با دوستان یا شرکت در برنامه های برگزار شده در مدرسه را داشته باشند.

۳- از لحاظ تحصیلی آسیب ببیند.

ممکن است در این شرایط، از نظر تحصیلی دچار مشکل شده و نمرات کمتری بگیرند. یا انتخاب کنند که ترک تحصیل کرده و ادامه ندهند.

۴.اضطراب جدایی

در کودکان با سنین پایین‌ تر ممکن است علائم اضطراب جدایی مانند گریه و بی قراری بیشتر یا چسبیدگی به والد وجود داشته باشد.ممکن است از والدی که کنارش نیست مدام درخواست کند تا کنارش باشد.

۵.زندگی روزمره آن‌ها به هم می‌ریزد.

بچه‌ها می‌توانند مفهومِ طلاق را به راحتی درک کرده و آن را پشت سر بگذارند؟

در دوره‌ای که با مساله ی طلاق روبرو می‌شوند احتمال دارد به خاطر آشفتگی ذهنی که دارند، برنامه خواب و غذای آن‌ها به هم بریزد و کارهای روزمره ای که همیشه انجام می‌دادند را کنار بگذارند.

۸.افسردگی 

فرزندتان ممکن است در ابتدا فقط احساس اندوه کند، به مرور زمان در اغلب موارد افسردگی را انتخاب کرده و گوشه نشین می‌شوند.

برخی از نوجوانان در معرض خطر تهدید یا اقدام به خودکشی قرار می‌گیرند.

کمک گرفتن از یک روانشناس متخصص در این زمینه می‌تواند به آن‌ها کمک کند.

۹- احتمال انجام رفتارهای پرخطر

سوء مصرف الکل و مواد مخدر، رفتار پرخاشگرانه و شروع زودهنگام فعالیت جنسی از جمله این رفتارها هست.

۱۰.احساس ناامنی و ترس از آینده

در اغلب موارد کودکان احساس امنیت نمی‌کنند و نسبت به آینده نگران می‌‌شوند.

به عنوان مثال:

اگر به یک مدرسه جدید بروم چه کار کنم‌؟

اگر دوستانم را از دست بدهم چه کار کنم؟

ممکن است پول نداشته باشیم.

۱۱.ترس از ترک شدن 

بعد از طلاق کودک می‌بیند که با یکی از والدین است و والد دیگر نیست. درک این موضوع برایش سخت است و ممکن است به این فکر کند که همین والد هم او را ترک می‌کند یا والدی که الان کنارش نیست را دیگر نمی‌بیند.

۱۲.احساس گناه

فرزندتان ممکن است فکر کند که در روند طلاق شما مقصر است؛ او کاری کرده، رفتاری داشته و حرفی زده که شما تصمیم به طلاق گرفته اید.

یا نوجوانِ پرخاشگر شاید به این نتیجه برسد که رفتارهای پرخاشگرانه او باعث شده این تصمیم را بگیرید.

و بخاطر این افکار تمام تلاش خود را می‌کنند تا بین شما صلح برقرار کنند و وقتی به نتیجه نمی‌رسند ناامید شده و خود را ناتوان تلقی می‌کنند.

۱۳.بلاتکلیفی

مخرب‌ترین تأثیر طلاق بر روی کودکان زمانی هست که والدین در حضور آن‌ها به تحقیر یکدیگر می‌پردازند. در این موقعیت ها کودکان احساس می‌کنند که باید جانب یکی از والدین را بگیرند و این کار برای آن‌ها خیلی سخت می‌گذرد.

همچنین کودکان تصور می‌کنند اگر از هیچکدام از والدین طرفداری نکنند ممکن هست از طرف هر دو رانده شوند.

 

 

چطور فرزندان را از تصمیم طلاق با خبر کنید.

 

هرچند کودکان به احتمال زیاد از اختلافات والدین با خبر هستند اما اعلام واضح آن به بچه ها یکی از سخت‌ترین کارهایی است که قرار است انجام دهید، ممکن است کودکان از شنیدن این موضوع شوکه شده و والدین باید دقت زیادی در این مرحله از کار داشته باشند. توجه کنید که کودکان در شرایط دشواری مثل: زمان تغییر مدرسه یا مهد کودک، بیماری، عید نوروز، امتحانات مدرسه و یا زمان‌هایی که خاص هست(مثل تولد) نباشند.

زمانی را انتخاب کنید که هر دو نفر شما حضور داشته باشید و کودکان هم فرصت کافی برای رو به رو شدن با این خبر را داشته باشند، مثلا یک روز تعطیل که والدین و باقی خانواده در خانه باشند زمان مناسبی برای چنین کاری است. اگر چند فرزند در خانه دارید بهتر است یک جلسه دسته جمعی باشد و همه فرزندان حضور داشته باشند، احتمالاً کودکان پس از شنیدن این خبر مدتی سکوت خواهند کرد و پس از آن سوالات زیادی از شما خواهند داشت، سعی کنید با آرامش به سوالات آن‌ها پاسخ دهید. کودکان در هر سنی که باشند حق دارند بدانند والدینشان به چه دلیل نمی‌خواهند با هم زندگی کنند، البته با کودکان با زبان خودشان صحبت کنید.

ممکن است که فرزندان یکباره و ناگهانی در جریان حرف‌های شما قرار نگیرند.به کودکان اطمینان دهید که هر وقت بخواهند می‌توانند با هر کدام از شما صحبت کرده و سوالاتشان را مطرح کنند، مهم‌ترین کاری که می‌توانید در این لحظات برای آن‌ها بکنید، این است که بدانند هر دو نفرتان، او را دوست دارید و برای برنامه‌‌های مربوط به آن‌ها با هم همکاری خواهید کرد و هر وقت که بخواهند می‌توانند هر کدام از شما را ببینند.

با فرزندتان این موضوع را مطرح کنید که چطور خودتان به راحتی این تصمیم را  نگرفتید.مدت‌‌ها در مورد این مسئله فکر کرده‌اید و پس از امتحان کردن بسیاری از راه‌های دیگر برای بهتر کردن کارها، دست به این انتخاب زده اید.

خیال کودک خود را راحت کنید که جدایی شما، ربطی به رفتارهای او ندارد. به او توضیح و اطمینان خاطر بدهید که آزاد است تا هر یک از والدین را دوست داشته باشد.

 

 

راهکارهایی برای کمک به فرزندان جهت کاهش اثرات روانی طلاق

 

۱.والدین با آرامش با یکدیگر برخورد کنند.

درگیری شدید بین والدین باعث افزایش میزان بروز مشکلات روانی در کودکان می‌شود.فریاد زدن و تهدید کردن یکدیگر با بروز مشکلات رفتاری در کودکان ارتباط مستقیم دارد. اما تنش جزئی هم می‌تواند ناراحتی کودک را افزایش دهد. اگر بعد از طلاق در ارتباط با همسر سابق خود مشکل دارید، برای کاهش آسیب به فرزندان خود، آن ها را در مشکلات دخیل نکنید.

۲. بچه‌ها را واسطه نکنید

پرسیدن این سؤال از بچه‌ها که کدام یک از والدین را بیشتر دوست دارند یا استفاده از آن‌ها برای انتقال پیام بین یکدیگر، رفتار مناسبی نیست. کودکانی که خود را در این وسط گرفتار می‌بینند بیشتر، افسردگی و اضطراب را انتخاب می کنند.

۳.روابط سالم را حفظ کنید.

ارتباط مثبت، محبت والدین و میزان درگیری پایین بین والدین می‌تواند به کودکان کمک کند تا بهتر با طلاق سازگار شوند.

۴.به رفتار نوجوانان با دقت توجه کنید.

هنگامی که والدین با دقت به آنچه فرزند نوجوانشان انجام می‌دهد توجه می کنند، نوجوانان پس از طلاق کمتر دچار مشکلات رفتاری می‌شوند. این مسأله به معنای کاهش احتمال استفاده از مواد مخدر و افت تحصیلی کمتر است.

۵. به فرزندتان احساس امنیت بدهید

ترس از طرد شدن و نگرانی درباره‌ی آینده می‌تواند اضطراب زیادی ایجاد کند. وقتی شما شرایطی را برای فرزند خود مهیا می کنید که احساس محبت و امنیت خاطر بکند، نه تنها می‌تواند وابستگی او را به شما کاهش دهد بلکه خطر بروز مشکلات روانی را هم به مقدار قابل توجهی کاهش می‌دهد.

۶. از متخصصان کمک بگیرید.

توجه به اوضاع روحی و روانی خودتان یا حتی مراجعه به یک روان‌درمانگر می‌تواند به شما کمک کند تا بهتر با تغییراتی که پیش آمده سازگار شوید.

۷.با کودک خود صحبت کنید و به او توضیح دهید که او مقصر نیست و شما همچنان او را دوست دارید.

۸.به کودک خود کمک کنید تا با احساساتش کنار بیاید.

۹.به کودک خود فرصت بدهید تا درباره احساساتش صحبت کند.

۱۰. به کودک خود کمک کنید تا با دوستانش در ارتباط باشد.

۱۱. به کودک خود فعالیت‌هایی مثل بازی‌های ورزشی، قصه‌سرائی، نقاشی، هنر و کاردستی پیشنهاد دهید.

کلام آخر

تمام تلاش خود را بکنید تا فرزندتان احساس کند که با وجود تغییراتی که ایجاد شده، شما هنوز یک خانواده هستید.

فراموش نکنید که بیش از هر چیز، کودک شما می خواهد بداند که بدون توجه به وضعیت رابطه شما، از عشق و پشتیبانی بی قید و شرطتان برخوردار است.

برای فرزندتان پس از جدایی هم وقت کافی بگذارید. در کنار تمام اقداماتی که برای حفظ آرامش فرزندتان و کاهش تاثیر طلاق بر کودکان انجام می ‌دهید، به سلامت و کاهش استرس خودتان نیز توجه کنید و در صورت نیاز به یک متخصص مراجعه کنید.